|
|||
| Zorlu Bir Savaş |
| Okurlardan | |||
|
ZORLU BİR SAVAŞ Hava,su ve toprak canlılar için temel gereksinimdir.Ancak canlılar içinde ayrı bir yeri olan insan için;sevgi,yaşama sevinci ve dayanışma duyguları olmadan yaşama tutunma olanaksızdır.İnsanoğlu umutsuz yaşayamaz. "İnsan hayal ettiği müddetçe yaşar." sözü bunun en güzel kanıtıdır. Benim sizinle paylaşacaklarım da hayallerimin en güçlü olduğu bir dönemde yaşadıklarımı içeriyor.Huzurlu ve mutlu bir yuva.Bu mutlu yuvanın ürünü iki evlat.yoğun bir çalışma temposu içinde yetiştirilmiş ve eğitilmiş iki pırlanta. Baba ve anne olarak onların mutluluğu,sevinci,sağlığı,sizinde mutluluk ve sevinciniz olan bir dönem.Uzun bir çalışma döneminin ardından gelen emeklilik.artık hayallerimiz;çocuklarımızın evliliği, torunlar ve onların mutluluğu üzerine yoğunlaşıyor.Ben bu hazzı da tattım.Kızım evlendi ve bir torunum oldu.Bu dönemde onun büyümesini yakından izledim,çocuklarıma ayıramadığım zamanı ona ayırdım.Zaman su gibi aktı.Torunum artık genç kız adayıydı.Derken ikinci torunum mutluluğumuzu perçinledi.büyükanne ve büyükbabalar için bundan daha büyük haz olabilir miydi? O günlerde yeni bir telaş ve koşuşturmaca sarmıştı bizi.Oğlumda evlenme hazırlıkları içindeydi.Ailemiz bir kız evladı daha kazanıyordu.Ayaklarımız yere değmiyordu.Telaş ve koşuşturmaların olduğu bir dönemde birden her şey altüst oldu.Sanki beyaz olan her şey karardı.Kızımın bir sağlık taramasında sırasında göğsünde bir kitle tespit edildi.Oysa daha bebeğini yeni memeden kesmişti.Yani emziren bir anneydi.Şimdi düşünüyorum da bu erken tespitte Tanrı'nın bir lütfuydu. O günlere dönmek bugün bile beni ürkütüyor.Ama dimdik olmak, direnme, mücadele etmek gerekti.Çaresizlik,umutsuzluk;çaresizliği ve umutsuzluğu körükleyecekti. Gencecik bir insan;çocukları ve eşiyle yaşaması gereken uzun bir yol vardı önünde.Bazen bu yol taşlı,dikenli hatta uçurum bile olabilir.Biz bu yola adım atmıştık.bir yanda bir evladınızın mutluluğu ilk adımı,diğerinin zorlu günlere adımı ile aynı zaman diliminde çakışabiliyordu. İşte biz bu iki duyguyu yaşadık.Birini balayına gönderirken diğeri ile hastanelerde yaşam savaşı veriyorduk. Her zaman güçlü olmak zorundaydık anne baba olarak.Onun moralini, yaşama bağlılığını bizler güçlendirecektik.Oysa o yaz tatili için eşimle neler kurgulamıştık.Oğlum da evleniyordu.O yazı;bütün yüklerden arınmış,çocuklarımızı mutlu yuvalarında görmenin huzuru içinde geçirecektik.Ama bütün her şey yerini çok daha ciddi olaylara bıraktı. Operasyonlar,şua,kemoterapi hepsi sıradan tedaviler gibi günlük hayatımıza girmişti bir kere.Önemli olan onlarla yaşarken bile hayata sıkı sıkıya bağlı olmaktı.Kızımıza en biyik güç;bizim onunla olmamızü,her nefes alışında bizi yanında hissetmesiydi. Tedavi sırasında çocuklarından da ayrılmanın onun için en uygunuydu.Genç kızlığa geçiş dönemindeki torunumun annesini o haliyle görmemeliydi.Çocuklarından uzak kalması benim görevimi kat be kat arttırıyordu.Ona bu ayrılığı hissettirmeden bu düşmanla mücadele edecek ve savaşı kazanacaktık.Geceler boyu hüznümü içime akıttım.Yastığım gözyaşlarımla ıslandı.Ona hiç hissettirmedim. Her sabah odasından elinde yastıkla geliyor,dökülen saçlarını sayıyordu.İçim burkuluyordu ama böyle de çok güzel olduğunu söylüyordum.Gerçekten yüz hatları o kadar muntazamdı ki o haliyle çok güzeldi. Her geçen günün ,her tedavi sürecinin bizi aydınlık günlere yaklaştırdığına olan inancımı hiç yitirmedim.Ailesi kızımın arkasında yıkılmaz bir kaleydi.Hiçbir top ve tüfek bu kaleyi yıkamazdı. Ona verdiğimiz bu moral ,hayata sıkı sıkıya tutunmasını sağladı.Hiçbir ilacın tedavi edemeyeceği yararı getirdi.Tedavi sırasında çocuklarını görmeye gitti.Dönüşte sanki yeniden doğmuştu.Doktoru bile'bizim ilaçlarla sağlayamadığımızı çocukları sağladı.'demişti.Devamlı düşen kan değerleri nihayet normal sınırlara ulaşmıştı.Moralin ne denli önemli olduğunun kanıtı. Hepimiz tek yürek olmuş,zorlu bir savaştan çıkmıştık.Şu an çalışma hayatına döndü.Çocukları ve eşiyle mutlu yuvasında hayata dört elle sarılmış durumda. Allah, zaman zaman insanları sınıyor.Biz de bu sınavdan geçtik.Başarımız, kızımın sağlık ve mutluluğu. Sağlıcakla kalın... Seme Süsal
|






















