Doğunun mücadeleci kızları, Türkiye’nin kaderini değiştirmeye hazır. Yoksulluğa, bağnaz düşüncelere inat, onlar hayallerindeki mesleğe kavuşabilmek için canla başla derslerine çalışıyorlar. Hepsi okuyabilmek için dar bakışlı çevreleriyle savaş veriyorlar.

Orda bir köy var uzakta” diyor şarkıda. İlköğretim sıralarından itibaren ezberletilen şarkının sözlerinin ne anlama geldiğini, birçoğumuz ancak büyüyence anlayabildik. Türkiye’nin Batı’ya dönük yüzü, acı bir kaderin kıskacında takılıp kalıyor. Doğudaki çocukların çoğu hâlâ okul yüzü görmüyor. Hele ki bu çocuklar kızsa. Doğuda kız olarak doğmak, hayata bir sıfır yenik olarak başlamak anlamına geliyor. Ergenlik çağındaki kızların kucağına oyuncak yerine, gerçek bebek veriliyor. Daha çocuk olmanın ne olduğunu anlayamadan, 20 yaş birden büyüyorlar. Bir de üzerine yoksulluk, çok kalabalık bir ailede yetişmek eklenince kızlar için hayat daha da zorlaşıyor.

Onlar geleceğimiz
Karanlık tünelin sonunda küçücük bir ışık belirmiş ve bu ışık giderek büyüyor. Doğuda ışığın göründüğü illerden biri Muş. Türkiye’nin en yoksul illerinden biri olan Muş’ta her yıl okullaşma oranı, özellikle de kızların okullaşması biraz daha artıyor. Valinin çalışmaları kadar sivil toplum örgütlerinin ve şirketlerinin eğitim seferberliği üzerindeki katkıları da gözden kaçırılmamalı. Bunlardan biri de Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği ve Metro Group. Metro Group, ‘İmkansız(!) Periler…’ adlı kitabının satış gelirinin tamamını Prof. Dr. Türkan Saylan’ın Muş’ta belirlediği 80 kızı 3 yıl boyunca okutmak için kullanmıştı. Biz de bu özel kızlarla tanışmak için Muş’un yolunu tuttuk. Muş’un merkezindeki Alparslan Kız Yatılı İlköğretim Bölge Okulu’nda geleceğe ışıl ışıl bakan gözlerle kızlarla tanışma fırsatını yakaladık. Röportaj yapabildiğimiz kızların hepsi de zor şartlar altında buraya gelebilmiş. Kimisinin ailesi okumasını istemiyor kimisi ise maddi imkansızlıklarla boğuşuyor. Ama biliyoruz ki, çok yakın bir zamanda hayatın tüm zorluklarına göğüs geren, geleceğin doktorları, avukatları aramıza katılacak.

Ellerinden tutmak ister misiniz?
Alparslan Kız Yatılı İlköğretim Bölge Okulu’nun öğrencileri en çok test kitabına ihtiyaç duyuyor. Bazı öğrencilerin ise ayakkabıları, çantaları dahi yok. Ayaklarında bir çift terlik, kitapları bir poşetin içerisinde. Okulda bilgisayarları var ama kullanımı sınırlı. Her kişiye bir bilgisayarın düşmesi hayal. En büyük ihtiyaçları ise kantinlerinin olmaması. “Akşam saat 5’te yemek yiyoruz. 7’den 9’a kadar da etütte oluyoruz. 9’dan sonra acıkıyoruz. Bazen aç karınla uyumak zorunda kalıyoruz. Yemekten sonra birşeyler verilse çok iyi olur” diyor hep bir ağızdan kızlar. Okula yardımda bulunmak için (0436) 231 21 70 telefon numarasını arayabilirsiniz.

DENİZ VARGELOĞLU

Devamı Seninle Dergisi Aralık 2009 Sayısında...

Paylaşmak ister misin?